ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมาSpaceXได้เปลี่ยนบทบาทจากบริษัทปล่อยจรวดเชิงพาณิชย์ธรรมดาๆ ไปสู่ผู้รับเหมาด้านอวกาศแบบครบวงจร จากสัญญาในช่วงแรกกับ NASA จนกระทั่งเป็นผู้จัดหาบริการส่งยานอวกาศที่มีมนุษย์ควบคุมเพียงรายเดียว ปัจจุบันเรากำลังเห็น SpaceX เข้ามามีบทบาทในตลาดด้านการป้องกันประเทศ
ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา SpaceX ได้รับสัญญาด้านการป้องกันประเทศขนาดใหญ่สองฉบับสำหรับการสร้างโครงสร้างพื้นฐานในอวกาศให้กับกองทัพสหรัฐฯ ฉบับแรกคือ สัญญา มูลค่า 4.16 พันล้านดอลลาร์สำหรับกลุ่มดาวเทียมตรวจจับเป้าหมายทางอากาศ และฉบับที่สองคือ สัญญา มูลค่า 2.29 พันล้านดอลลาร์สำหรับกลุ่มดาวเทียมโครงข่ายสื่อสารหลัก ทั้งสองบริษัทจะร่วมกันลงทุนเกือบ 6.5 พันล้านดอลลาร์ และจะสร้างขึ้นบนแพลตฟอร์ม Starshield ของ SpaceX ซึ่งเป็นเวอร์ชันทางทหารของดาวเทียม Starlink
ตัวเลขนี้ไม่ใช่จำนวนน้อยที่จะหัวเราะเยาะได้เลย สัญญาโครงการระบบลงจอดบนดวงจันทร์ของนาซา ( Human Landing System)มีมูลค่าประมาณ 4 พันล้านดอลลาร์ ในขณะที่นาซาให้เงินสเปซเอ็กซ์ประมาณ 10 พันล้านดอลลาร์เพื่อพัฒนา Crew Dragon และจรวด Falcon 9 สำหรับปล่อยยาน เมื่อใดก็ตามที่มูลค่าสัญญาขึ้นต้นด้วยตัวอักษร “b” นั่นอาจหมายถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่สำหรับบริษัทนั้นๆ
แม้ว่าสัญญาฉบับนี้จะไม่ใช่ปัจจัยชี้ชะตาทางการเงินสำหรับ SpaceX อีกต่อไปแล้ว เหมือนกับสมัยที่บริษัทกำลังพัฒนาจรวด Falcon 9 แต่ก็ถือเป็นเงินจำนวนมหาศาลที่ไหลเข้าสู่โครงการด้านกลาโหมของ SpaceX
สัญญาจัดซื้อดาวเทียมเพื่อการป้องกันประเทศยังค่อนข้างใหม่สำหรับ SpaceX เดิมทีบริษัทมีส่วนร่วมในโครงการ Proliferated Warfighter Space Architecture ของ Space Development Agency ในสมัยประธานาธิบดีทรัมป์วาระแรก แต่โครงการนั้นได้รวมเข้ากับสัญญาอื่นๆ ที่ระบุไว้ข้างต้นแล้ว
ทำไม SpaceX ถึงเริ่มสร้างดาวเทียมหลายร้อยดวงให้กับกองทัพอย่างกะทันหัน? คำตอบส่วนหนึ่งก็คือ สตาร์ลิงก์ (Starlink) กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ ไม่ได้มองหาดาวเทียมขนาดใหญ่ที่ใช้ได้ครั้งเดียวอีกต่อไปแล้ว เหมือนอย่างที่เคยเป็นมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960 แต่ตอนนี้พวกเขามองหาดาวเทียมขนาดใหญ่ที่สามารถทดแทนได้ง่าย เช่น สตาร์ลิงก์
โดยปกติแล้วดาวเทียมขนาดใหญ่และราคาแพงเหล่านั้นจะตกเป็นของบริษัทรับเหมาหลักเพียงไม่กี่รายเท่านั้น อย่างไรก็ตาม แนวคิดใหม่ได้เปลี่ยนมาเน้นการแข่งขันและขนาด ซึ่งเป็นสิ่งที่สตาร์ทอัพใหม่หลายแห่งหวังจะใช้ประโยชน์ แต่ในที่สุด SpaceX ก็กลายเป็นตัวเต็ง
SpaceX สามารถสร้างดาวเทียมและสถานีรับส่งสัญญาณได้หลายร้อยดวงต่อสัปดาห์ อีกทั้งยังมีความรู้ความสามารถในการจัดการดาวเทียมกว่า 10,000 ดวงในอวกาศ ซึ่งเป็นความสามารถที่มีประโยชน์ที่กระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ กำลังมองหา แม้ว่าจะมีบริษัทอื่นๆ ที่ต้องการแข่งขันเพื่อรับสัญญาเหล่านี้ แต่ก็ไม่มีอะไรดีไปกว่าการเลือกบริษัทที่แสดงให้เห็นแล้วว่าสามารถทำงานนี้ได้ด้วยตนเอง
สิ่งนี้จะทำให้การแข่งขันกับ SpaceX เป็นเรื่องท้าทาย ในขณะที่ Amazon อาจได้เปรียบด้วยดาวเทียม Leo ของตน แต่บริษัทอย่าง York Space Systems ที่ไม่ได้ให้บริการอินเทอร์เน็ตในอวกาศของตนเองเหมือน SpaceX อาจประสบปัญหาได้
